ओमित्येतदक्षरमुद्गीथमुपासीतोमिति ह्युद्गायति तस्योपव्याख्यानम् ॥ १ ॥

omityetadakṣaramudgīthamupāsītomiti hyudgāyati tasyopavyākhyānam || 1 ||

देवा वै मृत्योर्बिभ्यतस्त्रयीं विद्यां प्राविशꣳ स्ते
छन्दोभिरच्छादयन्यदेभिरच्छादयꣳ
स्तच्छन्दसां छन्दस्त्वम् ॥ २ ॥

devā vai mṛtyorbibhyatastrayīṃ vidyāṃ prāviśam̐ ste
chandobhiracchādayanyadebhiracchādayam̐
stacchandasāṃ chandastvam || 2 ||

तानु तत्र मृत्युर्यथा मत्स्यमुदके परिपश्येदेवं पर्यपश्यदृचि साम्नि यजुषि
। ते नु विदित्वोर्ध्वा ऋचः साम्नो यजुषः स्वरमेव प्राविशन् ॥ ३ ॥

tānu tatra mṛtyuryathā matsyamudake paripaśyedevaṃ paryapaśyadṛci sāmni yajuṣi
| te nu viditvordhvā ṛcaḥ sāmno yajuṣaḥ svarameva prāviśan || 3 ||

यदा वा ऋचमाप्नोत्योमित्येवातिस्वरत्येवꣳ सामैवं यजुरेष उ स्वरो
यदेतदक्षरमेतदमृतमभयं तत्प्रविश्य देवा अमृता अभया
अभवन् ॥ ४ ॥

yadā vā ṛcamāpnotyomityevātisvaratyevam̐ sāmaivaṃ yajureṣa u svaro
yadetadakṣarametadamṛtamabhayaṃ tatpraviśya devā amṛtā abhayā
abhavan || 4 ||

स य एतदेवं विद्वानक्षरं प्रणौत्येतदेवाक्षरꣳ स्वरममृतमभयं प्रविशति
तत्प्रविश्य यदमृता देवास्तदमृतो भवति ॥ ५ ॥

sa ya etadevaṃ vidvānakṣaraṃ praṇautyetadevākṣaram̐ svaramamṛtamabhayaṃ praviśati
tatpraviśya yadamṛtā devāstadamṛto bhavati || 5 ||

इति चतुर्थखण्डभाष्यम् ॥

iti caturthakhaṇḍabhāṣyam ||