अथ तत ऊर्ध्व उदेत्य नैवोदेता नास्तमेतैकल एव मध्ये स्थाता तदेष श्लोकः ॥ १
॥

atha tata ūrdhva udetya naivodetā nāstametaikala eva madhye sthātā tadeṣa ślokaḥ || 1
||

न वै तत्र न निंलोच नोदियाय कदाचन । देवास्तेनाहꣳ सत्येन मा विराधिषि
ब्रह्मणेति ॥ २ ॥

na vai tatra na niṃloca nodiyāya kadācana | devāstenāham̐ satyena mā virādhiṣi
brahmaṇeti || 2 ||

न ह वा अस्मा उदेति न निंलोचति सकृद्दिवा हैवास्मै भवति य एतामेवं
ब्रह्मोपनिषदं वेद ॥ ३ ॥

na ha vā asmā udeti na niṃlocati sakṛddivā haivāsmai bhavati ya etāmevaṃ
brahmopaniṣadaṃ veda || 3 ||

तद्धैतद्ब्रह्मा प्रजापतय उवाच प्रजापतिर्मनवे मनुः
प्रजाभ्यस्तद्धैतदुद्दालकायारुणये
ज्येष्ठाय पुत्राय पिता ब्रह्म प्रोवाच ॥ ४ ॥

taddhaitadbrahmā prajāpataya uvāca prajāpatirmanave manuḥ
prajābhyastaddhaitaduddālakāyāruṇaye
jyeṣṭhāya putrāya pitā brahma provāca || 4 ||

इदं वाव तज्ज्येष्ठाय पुत्राय पिता ब्रह्म प्रब्रूयात्प्रणाय्याय
वान्तेवासिने ॥ ५ ॥

idaṃ vāva tajjyeṣṭhāya putrāya pitā brahma prabrūyātpraṇāyyāya
vāntevāsine || 5 ||

नान्यस्मै कस्मैचन यद्यप्यस्मा इमामद्भिः परिगृहीतां धनस्य पूर्णां
दद्यादेतदेव ततो भूय इत्येतदेव ततो भूय इति ॥ ६ ॥

nānyasmai kasmaicana yadyapyasmā imāmadbhiḥ parigṛhītāṃ dhanasya pūrṇāṃ
dadyādetadeva tato bhūya ityetadeva tato bhūya iti || 6 ||

इति एकादशखण्डभाष्यम् ॥

iti ekādaśakhaṇḍabhāṣyam ||