अथ हैनं कहोलः कौषीतकेयः पप्रच्छ याज्ञवल्क्येति होवाच यदेव
साक्षादपरोक्षाद्ब्रह्म य आत्मा
सर्वान्तरस्तं मे व्याचक्ष्वेत्येष त आत्मा
सर्वान्तरः । कतमो याज्ञवल्क्य सर्वान्तरो योऽशनायापिपासे
शोकं मोहं जरां मृत्युमत्येति । एतं वै तमात्मानं विदित्वा
ब्राह्मणाः पुत्रैषणायाश्च वित्तैषणायाश्च
लोकैषणायाश्च व्युत्थायाथ भिक्षाचर्यं चरन्ति या
ह्येव पुत्रैषणा सा वित्तैषणा या वित्तैषणा सा लोकैषणोभे ह्येते एषणे
एव भवतः । तस्माद्ब्राह्मणः पाण्डित्यं निर्विद्य बाल्येन तिष्ठासेत् ।
बाल्यं च पाण्डित्यं च निर्विद्याथ मुनिरमौनं च मौनं च निर्विद्याथ
ब्राह्मणः स ब्राह्मणः केन स्याद्येन स्यात्तेनेदृश
एवातोऽन्यदार्तं ततो ह कहोलः कौषीतकेय उपरराम ॥ १ ॥
atha hainaṃ kaholaḥ kauṣītakeyaḥ papraccha yājñavalkyeti hovāca yadeva
sākṣādaparokṣādbrahma ya ātmā
sarvāntarastaṃ me vyācakṣvetyeṣa ta ātmā
sarvāntaraḥ | katamo yājñavalkya sarvāntaro yo'śanāyāpipāse
śokaṃ mohaṃ jarāṃ mṛtyumatyeti | etaṃ vai tamātmānaṃ viditvā
brāhmaṇāḥ putraiṣaṇāyāśca vittaiṣaṇāyāśca
lokaiṣaṇāyāśca vyutthāyātha bhikṣācaryaṃ caranti yā
hyeva putraiṣaṇā sā vittaiṣaṇā yā vittaiṣaṇā sā lokaiṣaṇobhe hyete eṣaṇe
eva bhavataḥ | tasmādbrāhmaṇaḥ pāṇḍityaṃ nirvidya bālyena tiṣṭhāset |
bālyaṃ ca pāṇḍityaṃ ca nirvidyātha muniramaunaṃ ca maunaṃ ca nirvidyātha
brāhmaṇaḥ sa brāhmaṇaḥ kena syādyena syāttenedṛśa
evāto'nyadārtaṃ tato ha kaholaḥ kauṣītakeya upararāma || 1 ||