पञ्चदशः खण्डः

अथ होवाच जनं शार्कराक्ष्य कं त्वमात्मानमुपास्स इत्याकाशमेव भगवो
राजन्निति होवाचैष वै बहुल आत्मा वैश्वानरो यं
त्वमात्मानमुपास्से तस्मात्त्वं बहुलोऽसि प्रजया च
धनेन च ॥ १ ॥

atha hovāca janaṃ śārkarākṣya kaṃ tvamātmānamupāssa ityākāśameva bhagavo
rājanniti hovācaiṣa vai bahula ātmā vaiśvānaro yaṃ
tvamātmānamupāsse tasmāttvaṃ bahulo'si prajayā ca
dhanena ca || 1 ||

अत्स्यन्नं पश्यसि प्रियमत्त्यन्नं पश्यति प्रियं भवत्यस्य ब्रह्मवर्चसं
कुले य एतमेवमात्मानं वैश्वानरमुपास्ते सन्देहस्त्वेष आत्मन इति
होवाच सन्देहस्ते व्यशीर्यद्यन्मां नागमिष्य इति ॥ २ ॥

atsyannaṃ paśyasi priyamattyannaṃ paśyati priyaṃ bhavatyasya brahmavarcasaṃ
kule ya etamevamātmānaṃ vaiśvānaramupāste sandehastveṣa ātmana iti
hovāca sandehaste vyaśīryadyanmāṃ nāgamiṣya iti || 2 ||

इति पञ्चदशखण्डभाष्यम् ॥

iti pañcadaśakhaṇḍabhāṣyam ||