दशमः खण्डः

य एष स्वप्ने महीयमानश्चरत्येष आत्मेति होवाचैतदमृतमभयमेतद्ब्रह्मेति स ह
शान्तहृदयः प्रवव्राज स हाप्राप्यैव देवानेतद्भयं ददर्श तद्यद्यपीदꣳ
शरीरमन्धं भवत्यनन्धः स भवति यदि स्राममस्रामो नैवैषोऽस्य दोषेण
दुष्यति ॥ १ ॥

ya eṣa svapne mahīyamānaścaratyeṣa ātmeti hovācaitadamṛtamabhayametadbrahmeti sa ha
śāntahṛdayaḥ pravavrāja sa hāprāpyaiva devānetadbhayaṃ dadarśa tadyadyapīdam̐
śarīramandhaṃ bhavatyanandhaḥ sa bhavati yadi srāmamasrāmo naivaiṣo'sya doṣeṇa
duṣyati || 1 ||

न वधेनास्य हन्यते नास्य स्राम्येण स्रामो घ्नन्ति त्वेवैनं
विच्छादयन्तीवाप्रियवेत्तेव भवत्यपि रोदितीव
नाहमत्र भोग्यं पश्यामीति ॥ २ ॥

na vadhenāsya hanyate nāsya srāmyeṇa srāmo ghnanti tvevainaṃ
vicchādayantīvāpriyavetteva bhavatyapi roditīva
nāhamatra bhogyaṃ paśyāmīti || 2 ||

स समित्पाणिः पुनरेयाय तꣳ ह प्रजापतिरुवाच मघवन्यच्छान्तहृदयः प्राव्राजीः
किमिच्छन्पुनरागम इति स होवाच तद्यद्यपीदं भगवः शरीरमन्धं भवत्यनन्धः स
भवति यदि स्राममस्रामो नैवैषोऽस्य दोषेण दुष्यति ॥ ३ ॥

sa samitpāṇiḥ punareyāya tam̐ ha prajāpatiruvāca maghavanyacchāntahṛdayaḥ prāvrājīḥ
kimicchanpunarāgama iti sa hovāca tadyadyapīdaṃ bhagavaḥ śarīramandhaṃ bhavatyanandhaḥ sa
bhavati yadi srāmamasrāmo naivaiṣo'sya doṣeṇa duṣyati || 3 ||

न वधेनास्य हन्यते नास्य स्राम्येण स्रामो घ्नन्ति त्वेवैनं
विच्छादयन्तीवाप्रियवेत्तेव भवत्यपि रोदितीव
नाहमत्र भोग्यं पश्यामीत्येवमेवैष मघवन्निति होवाचैतं त्वेव ते
भूयोऽनुव्याख्यास्यामि वसापराणि द्वात्रिंशतं
वर्षाणीति स हापराणि द्वात्रिंशतं वर्षाण्युवास तस्मै होवाच ॥ ४
॥

na vadhenāsya hanyate nāsya srāmyeṇa srāmo ghnanti tvevainaṃ
vicchādayantīvāpriyavetteva bhavatyapi roditīva
nāhamatra bhogyaṃ paśyāmītyevamevaiṣa maghavanniti hovācaitaṃ tveva te
bhūyo'nuvyākhyāsyāmi vasāparāṇi dvātriṃśataṃ
varṣāṇīti sa hāparāṇi dvātriṃśataṃ varṣāṇyuvāsa tasmai hovāca || 4
||

इति दशमखण्डभाष्यम् ॥

iti daśamakhaṇḍabhāṣyam ||