दशमः खण्डः

इमाः सोम्य नद्यः पुरस्तात्प्राच्यः स्यन्दन्ते पश्चात्प्रतीच्यस्ताः
समुद्रात्समुद्रमेवापियन्ति स समुद्र एव भवति ता यथा तत्र न
विदुरियमहमस्मीयमहमस्मीति ॥ १ ॥

imāḥ somya nadyaḥ purastātprācyaḥ syandante paścātpratīcyastāḥ
samudrātsamudramevāpiyanti sa samudra eva bhavati tā yathā tatra na
viduriyamahamasmīyamahamasmīti || 1 ||

एवमेव खलु सोम्येमाः सर्वाः प्रजाः सत आगम्य न विदुः सत आगच्छामाह इति त इह
व्याघ्रो वा सिꣳहो वा वृको वा वराहो वा कीटो वा पतङ्गो वा दꣳशो वा मशको वा
यद्यद्भवन्ति तदाभवन्ति ॥ २ ॥

evameva khalu somyemāḥ sarvāḥ prajāḥ sata āgamya na viduḥ sata āgacchāmāha iti ta iha
vyāghro vā sim̐ho vā vṛko vā varāho vā kīṭo vā pataṅgo vā dam̐śo vā maśako vā
yadyadbhavanti tadābhavanti || 2 ||

स य एषोऽणिमैतदात्म्यमिदं सर्वं तत्सत्यं स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो इति
भूय एव मा भगवान्विज्ञापयत्विति तथा सोम्येति होवाच ॥ ३ ॥

sa ya eṣo'ṇimaitadātmyamidaṃ sarvaṃ tatsatyaṃ sa ātmā tattvamasi śvetaketo iti
bhūya eva mā bhagavānvijñāpayatviti tathā somyeti hovāca || 3 ||

इति दशमखण्डभाष्यम् ॥

iti daśamakhaṇḍabhāṣyam ||